پرنده ی عاشق

                               پرنده عاشق

    ای شکسته تو شکستی بونه کردی غصه خوردی از ته دل گریه کردی من

    باها تم  خاک پا تم مثل ماتم توصدا تم  من رفیق گریه هاتم عشق در توشور

   در تو  بی تو  من جایی ندارم بی تو فردایی ندارم من با ها تم مثل  بارون  تو                       

                       چشاتم مثل غصه تو صداتم چون پرنده در هواتم     

           گر همسفر عشق شدی مرد سفر باش

                               هم منتظر حادثه هم فکر خطر باش

       عشق بی قراری داره گریه و زاری داره آدم فراری داره عاشق شدم و          

                               خوب می دونم که بی وفائی داره

                         همیشه در قلب منی:؟

                                                               A:?

                                عا شقانه

آ مد و آتش به جانم کرد و رفت          با محبت امتحانم کرد و  رفت

آ مد   و  شب  آ شوبی   به   پا           در میان دود مانم کردو   رفت

آ مد و رویی گشود و شد نها ن           نام خودورد زبانم کردو   رفت

آمد و او دود شد و من شعله ای          دروجود خود نهانم کردو  رفت

آمد و برقی شد و جانم سو خت          آتشین ترا ین بیانم کرد و   رفت

آ مد   و   آ ئینه    گردانم    بشد         طوطی بی همزبانم کردو   رفت

آ مد  و  قفل ا ز زبانم  بر  گشود        چشمه ی آب روانم کردو   رفت

آ مد و تیری  زد  و  شد  نا پد ید        همچنان صیدی نشانم کردو رفت

آ مد  و  چون آ فتی  در  من  فتاد       سو به سوی آسمانم  کرد و  رفت

تقدیم به  کسی که ای کا ش وجودم با لحظه لحظه

نفسها یش آغوش می گشت

                              همیشه در قلب منی(T)

               گر بیفتم شبنم آسا                                 روی دامانت نشینم

                            خاک گورم گر به دکان سفالی راه یابد

                        کوزه گردم روی دوشت پای موهایت نشینم؟

               زندگی سوختن و ساختن است

                                     بی سبب تجربه آموختن است

               زندگی تحت قمار است قمار

                                     چه قماری که همهاش باختن است

                                                           عشق یعنی.....       

                                                                          .

سلام به همه ی دوستای عزیزم من اولین باره که وب ساختم سعی می کنم زود به زود آپ کنم

زخم شب مي شد كبود.

در بياباني كه من بودم

نه پر مرغي هواي صاف را مي سود

نه صداي پاي من همچون دگر شب ها

ضربه اي به ضربه مي افزود.

***

تا بسازم گرد خود ديواره اي سر سخت و پا بر جاي،

با خود آوردم ز راهي دور

سنگ هاي سخت و سنگين را برهنه پاي.

ساختم ديوار سنگين بلندي تا بپوشاند

از نگاهم هر چه مي آيد به چشمان پست

و ببندد راه را بر حمله غولان

كه خيال رنگ هستي را به پيكرهايشان مي بست.

***

روز و شب ها رفت.

من بجا ماندم در اين سو، شسته ديگر دست از كارم.

نه مرا حسرت به رگ ها مي دوانيد آرزويي خوش

نه خيال رفته ها مي داد آزارم.

ليك پندارم، پس ديوار

نقش هاي تيره مي انگيخت

و به رنگ دود

طرح ها از اهرمن مي ريخت.

***

تا شبي مانند شب هاي دگر خاموش

بي صدا از پا درآمد پيكرديوار:

حسرتي با حيرتي آميخت.